‫ چگونه در شبكه‌هاي اجتماعي، حريم خصوصي خود را حفظ كنيم؟ (۲)

چگونه در شبكه‌هاي اجتماعي، حريم خصوصي خود را حفظ كنيم؟ (۲)


مطالعه سياست‌هاي حريم خصوصي
استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي يكي از فعاليت‌هاي روزمره بسياري از ما محسوب مي‌شود؛ چراكه طيف وسيع خدمات جذاب و متنوع كه اين شبكه‌ها ارائه كرده‌اند، هر كاربر اينترنتي را به استفاده از آن‌ها ترغيب مي‌كند. با اين حال، توجه به امنيت اطلاعات شخصي و حريم خصوصي، موضوعي است كه هر كاربر بايد در هنگام ورود به يك شبكه اجتماعي و استفاده از خدمات، آن را مدنظر قرار داده و از حفظ امنيت و حريم خصوصي خود اطمينان حاصل كند.

 

يكي از مهم‌ترين و اصلي‌ترين منابعي كه بايد پيش از ورود به يك شبكه اجتماعي، آن را مطالعه و بررسي كنيم، سياست‌هاي حفظ حريم خصوصي كاربران است. پيش از ثبت‌نام در يك شبكه اجتماعي، سياست‌هاي حريم خصوصي كاربران آن را مطالعه كرده و بدانيد با اطلاعاتي كه شما از خود در اين شبكه منتشر خواهيد كرد، چگونه رفتار مي‌شود و اين اطلاعات به دست چه كساني خواهد رسيد. به اين ترتيب مي‌توانيد در زمان استفاده از شبكه، با خيالي آسوده مطالب موردنظر خود را منتشر كنيد.
با توجه به نيازمندي‌هاي قانوني و شفافيت و صراحتي كه لازم است در سياست حريم خصوصي اكثر شبكه‌هاي اجتماعي رعايت شود، معمولا اين سياست‌ها به صورت متن‌هاي طولاني هستند. با اين وجود، مطالعه آن‌ها لازم است و اكيدا به كليه كاربران توصيه مي‌شود. در ادامه اين آگاهي‌رسان به ذكر مهم‌ترين سرفصل‌هايي كه بايد در مطالعه يك سياست حريم خصوصي مدنظر داشت مي‌پردازيم.


1.    نحوه جمع‌آوري و ذخيره‌سازي داده‌ها
يكي از مهم‌تريم موضوعاتي كه يك سياست حريم خصوصي بايد به آن پرداخته باشد، نحوه جمع‌آوري داده از كاربران و چگونگي ذخيره‌سازي آن‌هاست. در يك سياست مناسب، بايد به وضوح بيان شده باشد كه از كدام فعاليت كاربران، به صورت مستقيم يا غيرمستقيم داده استخراج شده و جمع‌آوري مي‌شود. برخي از انواع داده‌هايي كه ممكن است يك شبكه‌هاي اجتماعي از كاربران خود استخراج كرده و ذخيره كند به شرح زير است:
•    داده‌هايي كه كاربران به صورت مستقيم منتشر مي‌كنند (نظير پيام‌ها، تصاوير و غيره)
•    اطلاعات زمينه‌اي كه در كنار محتواي اصلي ارسال و جمع‌آوري مي‌شود (برچسب‌هاي مكاني، كوكي‌ها و غيره)
•    داده‌هايي كه از فعاليت‌هاي كاربران (نظير روابطي كه كاربران با هم دارند) به دست مي‌آيد
•    اطلاعات ارتباطي كاربران (نظير آدرس IP، مدل و شناسه دستگاه‌هاي ارتباطي و غيره)
هريك از اين دسته‌ها ممكن است براي يك كاربر، به صورت خاص حائز اهميت بوده و كاربر به هر دليلي، علاقه نداشته باشد كه اين‌گونه اطلاعات را در اختيار كسي قرار دهد؛ حتي اگر با هدف بهبود خدمت‌رساني به خود او باشد. در اين صورت وي بايد ضمن مطالعه دقيق اين بخش از سياست حريم خصوصي شبكه اجتماعي، اطمينان حاصل كند كه اطلاعات موردنظر، جزو اطلاعاتي كه شبكه اجتماعي آن‌ها را جمع‌آوري مي‌كند است يا خير؟


2.    چگونگي اشتراك داده‌ها با ديگران



سازمان متولي شبكه اجتماعي، علاوه بر آن‌كه خود، داده‌هاي كاربران را جمع‌آوري كرده و از آن‌ها استفاده مي‌كند، ممكن است مجموعه‌اي از داده‌ها را به صورت‌هاي مختلفي در اختيار ديگران نيز قرار دهد. اين كار، عمدتا با هدف دسترسي شركت‌هاي همكار يا مشتري شبكه اجتماعي براي ارائه سرويس‌هاي متنوع‌تر و اختصاصي‌تر انجام مي‌شود؛ با اين حال، ممكن است بخواهيد بدانيد كه اطلاعات شما علاوه بر شبكه اجتماعي، در اختيار چه شركت‌هاي ديگري قرار مي‌گيرد. در اين صورت به سراغ اين بخش از سياست حريم خصوصي رفته و آن را به دقت مطالعه نماييد. موارد زير، برخي از نمونه‌هايي هستند كه ممكن است اطلاعات كاربران شبكه‌هاي اجتماعي با آن‌ها به اشتراك گذاشته شود.
•    شركت‌هاي شخص سومي كه به عنوان همكار متولي شبكه اجتماعي، بخشي از سرويس‌هاي آن را فراهم مي‌كنند.
•    مؤسسات تبليغاتي كه با دريافت اطلاعات كاربران شبكه‌هاي اجتماعي، به آن‌ها تبليغات تخصصي ارائه مي‌كنند.
•    موسسات تحقيقاتي و دولتي كه از اين داده‌ها براي تحليل‌هاي آماري و اجتماعي مبتني بر داده‌هاي
فوق وسيع (Big Data) استفاده مي‌كنند.
نكته مهم ديگري كه در اين خصوص مطرح مي‌شود، سطح اطلاعاتي است كه شبكه اجتماعي با ديگران به اشتراك مي‌گذارد. براي مثال، ممكن است برخي از اطلاعاتي كه به اشتراك گذاشته‌مي‌شوند، ابتدا بي‌نام‌سازي (Anonymize) شوند؛ به اين معني كه مشخصات فردي كاربر از آن‌ها حذف شود، به گونه‌اي كه مشخص نباشد اين اطلاعات متعلق به چه كسي است. در يك سياست شفاف حريم خصوصي، بايد به صورت واضح بيان شده باشد كه داده‌ها به كدام دسته از همكاران به صورت كامل ارسال مي‌شود و اطلاعات ارسالي براي كدام‌يك از همكاران بي‌نام‌سازي مي‌شوند.
3.    فرآيند پردازش داده‌ها



داده‌هاي جمع‌آوري‌شده از كاربران براي اهداف موردنظر شبكه اجتماعي و همكاران وي، مورد پردازش قرار گرفته و از ميان آن، اطلاعات و الگوهاي لازم استخراج مي‌شود. در سياست حريم خصوصي بايد بيان شود كه اطلاعات كاربران به چه صورتي پردازش شده و براي چه اهدافي مورد استفاده قرار مي‌گيرند.
ارائه خدمات به كاربران، محاسبات و آزمون‌هاي پژوهشي بر روي داده‌ها، پاي‌بندي به قانون و همكاري با مراجع قانوني و قضايي، از جمله دلايلي هستند كه امكان دارد يك شبكه اجتماعي را به سمت پردازش اطلاعات كاربران خود سوق دهد. ذكر اين‌گونه موارد در يك سياست حريم خصوصي، موجب شفافيت و صراحت آن مي‌شود.
4.    حقوق كنترل و دسترسي افراد به داده‌ها


حجم وسيعي از اطلاعات در هر شبكه اجتماعي وجود دارد كه توسط تعداد زيادي كاربر توليد شده و به اشتراك گذاشته مي‌شود. مسئله مهمي كه در چنين شرايطي مطرح مي‌شود، آن است كه اين تعداد كاربر، چه حقوقي براي دسترسي به اين حجم از محتوا دارند. مسلما دسترسي آزاد تمامي كاربران به محتواهاي يكديگر، ناقض حريم خصوصي آن‌هاست؛ لذا بايد در سياست حريم خصوصي مشخص شود كه شبكه اجتماعي چه تصميمي در راستاي محدودسازي دسترسي كاربران به محتواهاي غيرمرتبط با آن‌ها اخذ كرده است. در ذيل، فهرستي از پرسش‌هاي مهم در اين حوزه كه سياست حريم خصوصي بايد به آن‌ها پاسخ شفاف و روشني داده باشد، ذكر شده است:
•    «صاحب» يك محتوا كيست؟
•    صاحب هر محتوا چه حقوقي در راستاي كنترل و دسترسي به آن دارد؟
•    ديگران چه دسترسي‌هايي به محتواي يك كاربر دارند؟
•    كاربر چه اختياراتي در محدودكردن دسترسي ديگران به محتواهاي خود دارد؟
•    در صورتي كه در يك محتوا، نام و نشاني از چندين كاربر وجود داشته باشد، هريك از آنان چه اختياراتي در زمينه مديريت و كنترل آن محتوا خواهند داشت؟
•    امكان و فرآيند حذف محتوا از شبكه اجتماعي چگونه است؟
موضوعاتي كه در اين دسته جاي مي‌گيرند، براي طيف وسيعي از كاربران، مهم‌ترين موضوعات و چالش‌هاي حريم خصوصي محسوب مي‌شوند. لذا مطالعه دقيق اين بخش از سياست حريم خصوصي هر شبكه اجتماعي پيش از ورود به آن، اهميت ويژه‌اي در حفظ حريم خصوص كاربر و رضايت آتي وي در هنگام فعاليت در شبكه اجتماعي دارد.

5.    نحوه اطلاع‌رساني و تماس با متولي


در نهايت، سياست حريم خصوصي بايد اعلام كند كه كاربران چگونه از تغييرات در سياست‌ها و نحوه ارائه خدمات شبكه اجتماعي آگاه مي‌شوند. با توجه به اتفاقات مختلفي نظير ظهور فناوري‌هاي جديد، فرصت‌هاي تازه براي ارائه خدمات نوين به كاربران و پويايي قوانين حقوقي، تغيير در يك شبكه اجتماعي اجتناب‌ناپذير است؛ با اين وجود بايد اين تغيير به صورت مناسبي به اطلاع كاربران رسيده و اطلاع‌رساني در خصوص آن به صورت شفاف و مؤثر انجام شود. به‌طور ويژه، يك سياست حريم خصوصي قوي و ايده‌آل، اين امكان را براي كاربران فراهم مي‌كند تا نسخه‌هاي قبلي را در كنار نسخه فعلي مشاهده كرده و به اين ترتيب، تفاوت‌هاي نسخه فعلي با نسخه‌هاي قبلي را به شكل واضح دريابند.
علاوه بر آن، در سياست حريم خصوصي بايد اين امكان در نظر گرفته شده و به اطلاع خواننده برسد كه در مواقع خاص و اتفاقات ويژه‌اي كه ممكن است رخ دهد، كاربران درخواست‌هاي خود را به چه صورتي به شبكه اجتماعي اطلاع دهند. نحوه تماس با متولي شبكه اجتماعي از اين جهت در مقوله حريم خصوصي اهميت مي‌يابد كه ممكن است كاربران متوجه نقض حريم خصوصي خود توسط ديگران شده و درخواست رسيدگي داشته باشند يا آن‌كه مواردي از سوءرفتار امنيتي (نظير انتشار بدافزارها، ارسال هرزنامه‌ها و حملات صيادي) را توسط برخي كاربران و افزونه‌هاي شخص سوم مشاهده نموده و اقدام به گزارش آن‌ها نمايند. سياست حريم خصوصي يك شبكه اجتماعي بايد به صورت واضح و صريح به اين‌گونه موارد پرداخته و سازوكار رسيدگي به آن‌ها را مشخص كرده باشد.
در ادامه، سه نمونه از سياست‌هاي حريم خصوصي را مشاهده مي‌كنيد. نمونه اول متعلق به يك فروشگاه اينترنتي معتبر داخلي است. نمونه‌هاي دوم و سوم، به ترتيب سرفصل‌هاي سياست حريم خصوصي شبكه‌هاي اجتماعي اينستاگرام و تلگرام هستند. مشاهده مي‌شود كه سرفصل‌هاي موجود در سياست‌هاي نمونه حريم خصوصي، منطبق بر سرفصل‌هاي ذكرشده در اين آگاهي‌رسان هستند و حتي در برخي موارد، موضوعات بيشتر و گسترده‌تري را نيز پوشش داده‌اند.








نظرات

بدون نظر
شما برای نظر دادن باید وارد شوید

نوشته

 
تاریخ ایجاد: 9 اسفند 1394

امتیاز

امتیاز شما
تعداد امتیازها:0